تبلیغات
هیأت عاشقان سالارشهیدان zqz.ir/heyat - اشعار حاج حبیب الله معلمی حاج صادق آهنگران نوحه های حاج صادق آهنگران در جنگ تحمیلی
 
هیأت عاشقان سالارشهیدان zqz.ir/heyat
حسین که بود؟ حسین چه کرد؟ نقشی که از او سر زد تو همان کن.


دانلود روضه دیر راهب -

ای راهب دلخسته من مهر ایمانم- ای پیکر عریان بی سر برادر برادر

السلام علیک یا اباعبدالله و علی الارواح التی حلت بفنائک. علیک منی سلام الله ابدا ما بقیت و بقی اللیل و النهار و لا جعل الله آخر العهد منی لزیارتکم.

السلام علی الحسین و علی علی بن الحسین و علی اولاد الحسین و علی اصحاب الحسین.

از مسوول چراغها تقاضا می کنیم چراغها رو خاموش کنن.

السلام علی الحسین و علی علی بن الحسین و علی اولاد الحسین و علی اصحاب الحسین.

برخیز ای چاوش شهر عشق برخیز                غسل زیارت کن ز نهر عشق برخیز

بربند محمل را و برپا کن علم را                      آواز ده آواز عشاق حرم را

هر سر که پیمان ولا دارد بیاید

دلها رو روانه ی کربلا کنیم

هر سر که پیمان ولا دارد بیاید                       هرکس هوای کربلا دارد بیاید

ما راهیان کعبه ی عشق و وفاییم                  ما عاشقان تربت خون خداییم

از جان و دل فرمانبر پیر خمینیم                             پیر و جوان دلداده ی قبر حسینیم

ما در پی رزمندگان با سر شتابیم                  ما امر میر کاروان را رخ نتابیم

حسین زهرا عنایت فرما به این عاشقان حرمت.

اسیرانی که جدیداً آزاد شده بودن تعریف می کردن شب عاشورا ما در زندان های بعثی ها بودیم. ممنوع کرده بودن عزاداری کنیم دور هم جمع بشیم.گریه کنیم.

حسین پس از هزار و چند سال که از شهادت تو می گذرد هنوز آن روایتی که از امام سجاد نقل شده ما در راه کوفه تا شام اجازه ی گریه کردن هم نداشتیم. می آمدن نگاه به چهره های ما می کردن اگر قطرات اشکی در چشمهای ما حلقه زده بود ما رو با تازیانه می زدن.این اسیر آزاد شده می گفت ممنوع کرده بودن برای حسین زهرا اشک بریزیم دور هم جمع بشیم .حتی می آمدن در بندها نگاه به چهره های ما می کردن اگر اشکی در چهره های ما بود ما رو با سیلی می زدن.

ای به قربان وفای شما عاشقان حسین هر کجا هستین برای حسین اشک می ریزین عاطفه ی خود رو به فرزند زهرا نشون می دین.

امام سجاد هم می فرماد ما رو اجازه ی گریه کردن نمی دادن.کی شود خدا راه کربلا باز شود. این عزیزان به در حرم برسن در حرم حسینو باز کنن.این گرد و غبار  غریبی که بر مشبک های سیدالشهدا نشسته با اشک چشمها پاک کنن.اونجا عزاداری کنن اونجا اشک بریزن حسین حسین بگن.

آمده است وقت وداع حسین آمد با یاران خداحافظی کرد.با اهل خیمه ها خداحافظی کرد.سفارش به صبر داد.درس استقامت داد. من می روم میدان پس از من شما صبر کنید .شیون نکنید.به سر و صورت نزنید .دشمن رو خوشحال نکنید چه گذشت بین او و اهل خیام.

سوار بر اسب شد به سوی میدان آرام آرام حرکت می کرد ولی از گوشه های چشم نگاهی به خیمه ها می کرد.حسین حسین حسین.مسافتی رو می رفت باز برمی گشت نگاهی با حسرت به خیمه ها می کرد که ناگهان صدای جانسوزی شنید مهلاً مهلا مهلاً  مهلا.  حسینم صبر کن صبر کننگاهی کرد دید صدای جانسوز از خواهرش زینب است  برادرم لحظه ای آرام گیر صبر کن.مادرم وصیتی کرده باید این وصیت رو بجا بیارم.مادرم وصیت کرده من روز عاشورا در کربلا نیستم گلوی حسینم رو ببوسم.زینب دخترم تو  آنجایی به جای من گلوی برادرت حسین رو ببوس. گلویی رو ببوس که پیغمبر بوسید مولا امیر مومنان بوسید.حسین زهرا .حسین از اسب پیاده شد.خواهر وصیت مادر رو بجا آورد.بعد به سوی میدان حرکت کرد  هر عملیاتی که انجام می داد برگشت یک مکانی رو نزدیک خیمه  ها قرار داده بودبعد از هر عملیات می آمد نزدیک آن مکان صدا می زد لا حول و لا قوه الا بالله العلی العظیم یعنی زینب خواهرم سکینه دخترم اهل خیمه ها رباب همسرم بدانید حسین شما هنوز زنده است.باز برمی گشت با دشمن درگیر می شد دشمن رو از بین می برد برمی گشت به همان مکان باز صدای نازنینش بلند می شد. لا حول و لا قوه الا بالله العلی العظیم برمی گشت به میدان خطبه می خواند صحبت می کرد  اتمام حجت می کرد دوباره عملیات انجام می داد.

ولی لحظاتی رسید که دیگر خطبه نخواند.دیگر رجز نخواند خستگی تشنگی بر اباعبدالله.لحظاتی رو سخت وارد کرده بود. اهل خیمه ها منتظرند زینب منتظر است دل نگران است صدای نازنین حسین بلند نشده صدای لا حول و لا قوه الا بالله العلی العظیم حسین بلند نشده. همه دل نگرانند دیدند ناگهان صدای اسب بلند شد.ذوالجناح آمده دیگه هیچ کس نفهمید چکار می کند. همه از خیمه ها بیرون آمدند. دیدند اسب در روایت آمده نگاهی به اسب کردن دیدن ذوالجناح سر به زیر دارد.از گوشه های چشم های این اسب اشک سرازیر است.یال اسب خونی زین واژگون گشته یعنی حسین کشته شد.همه بگید حسین.حسین

الا ای تشنگان چشم انتظاران            حسین شد کشته با مجموع یاران

سر فرزند زهرا را بریدند                    نمودند بر سنانش نیزه داران

نوای فاطمه می آمد آنجا                  ز چشمش اشک جاری همچو باران

همه از خیمه ها بیرون بیایید              که تا آتش نسوزد گل عذاران

سر فرزند زهرا رو بر نیزه کردن.به سوی کوفه روان شدن.از کوفه به سوی شام.رسیدن به  دیر راهبی.

نوحه ای که می خونم برادرا جواب بدن .توجه به اشعار داشته باشن.مصیبت حسین است در راه شام وقتی که سر بریده رو بر نیزه زدن می رسن به دیر راهب نصرانی. راهب میاد جلو می گه این سر رو می خواهم امشب پیش خودم نگه دارم. نورانی بودن این سر مقدس جلب نظر راهب می کند راهب انعامی به این نیزه داران می دهد. سر رو به داخل دیر می برد.عزیزان جواب سر نوحه رو بدید التماس دعا خصوصاً برای رزمندگان برای امام عزیز.

ای راهب دلخسته من مهر ایمانم                 من وارث عیسایم و روح قرآنم

ای راهب دلخسته من مهر ایمانم                 من وارث عیسایم و روح قرآنم

ای راهب دلخسته من مهر ایمانم                 من وارث عیسایم و روح قرآنم

برگو به من توکیستی ای رأس نورانی            چون آشار است از جمالت سر سبحانی

با لعل عطشان گوئیا گشتی تو قربانی            این چهره نورانیت کرده حیرانم

من وارث عیسایم و روح قرآنم

ای راهب دلخسته من مهر ایمانم                من وارث عیسایم و روح قرآنم

برگیرمت بر سینه ام چونان گلت بویم             عطر و گلاب آرم گلویت را ز خون شویم

از سرگذشتت پرسم و حال تو را جویم            لطفی نما ای سر به این قلب سوزانم

من وارث عیسایم و روح قرآنم

ای راهب دلخسته من مهر ایمانم                من وارث عیسایم و روح قرآنم

ای نازنین سر با من محزون تکلم کن              آیا مسیحائی تو بر رویم تبسم کن

ای بحر رحمت لحظه ای بر من ترحم کن                   افسرده ام بنگر به این چشم گریانم

من وارث عیسایم و روح قرآنم

ای راهب دلخسته من مهر ایمانم                من وارث عیسایم و روح قرآنم

عطر و عبیر آورد و شست آن چهره ی خونین    بوئید و بوسیدش مگر یابد دلش تسکین

با لاله و آئینه اطرافش نمود آذین                            گفتا بفرما کیستی ای تازه مهمانم

من وارث عیسایم و روح قرآنم

ای راهب دلخسته من مهر ایمانم                من وارث عیسایم و روح قرآنم

ناگاه با اذن خدا آن سر نمود اعجاز                لعل لب خشکیده را بنموده از هم باز

فرموده ای راهب ترا روشن شود این راز                   من کاروانسالار خیل شهیدانم

من وارث عیسایم و روح قرآنم

ای راهب دلخسته من مهر ایمانم                من وارث عیسایم و روح قرآنم

گفتا به پاسخ راهب آن دانای روحانی             دانم من ای سرور تو سالار شهیدانی

تو کیستی تا جان نمایم بر تو ارزانی               فرموده من مظلومم و از غریبانم

من وارث عیسایم و روح قرآنم

ای راهب دلخسته من مهر ایمانم                من وارث عیسایم و روح قرآنم

راهب به سر زد گفت می دانم توئی مظلوم    نا حق شده رأست جدا از پیکر ای معصوم

نام و نسب فرمای تا بر من شود معلوم          بینم چه داری نام ایا فیض رحمانم

من وارث عیسایم و روح قرآنم

ای راهب دلخسته من مهر ایمانم                من وارث عیسایم و روح قرآنم

فرموده کای راهب حسین سرباز دینم من        فرزند زهرا مرشد روح الامینم من

هم مصطفی هم مرتضی را جانشینم من       ریحانه ی پیغمبر و گنج عرفانم

من وارث عیسایم و روح قرآنم

ای راهب دلخسته من مهر ایمانم                من وارث عیسایم و روح قرآنم

راهب بدان اندر منای حق قتیلم من               ذکر مناجات شبانگاه خلیلم من

چون عیسی مریم به گمراهان دلیلم من                   اعجاز موسای کلیمم پور عمرانم

من وارث عیسایم و روح قرآنم

ای راهب دلخسته من مهر ایمانم                من وارث عیسایم و روح قرآنم

گلگون قبای عرصه ی کرببلایم من                 خون خدا و زاده ی خون خدایم من

پرچم فراز خط سرخ انبیایم من                     قربانی لب تشنه ی کوی جانانم

من وارث عیسایم و روح قرآنم

ای راهب دلخسته من مهر ایمانم                من وارث عیسایم و روح قرآنم

راهب بگفتا شکر لله کردی آگاهم                  گشتی تو ای نور الهی هادی راهم

در هر دو عالم یا حسین افزوده شد جاهم       ای آیه ی رحمت نمودی تو مسلمانم

من وارث عیسایم و روح قرآنم

ای راهب دلخسته من مهر ایمانم                من وارث عیسایم و روح قرآنم

ای راهب دلخسته من مهر ایمانم                 من وارث عیسایم و روح قرآنم

ای پیکر عریان بی سر برادر برادر

ای پیکر عریان بی سر برادر برادر

ای پیکر عریان بی سر برادر برادر

ای پیکر عریان بی سر برادر برادر

ای پیکر عریان بی سر برادر برادر

ای قافله سالار راه سعادت برادر                             ای پیشوای عاشقان شهادت برادر

سرباز قرآن رهنمای حقیقت برادر                  قربانی الله اکبر برادر برادر

ای پیکر عریان بی سر برادر برادر

ای جسم مجروح مطهر برادر برادر

لب تشنه ی در خون شناور برادر برادر

خونت معطر کرده دشت بلا را حسین جان       گلشن نمودی وادی کرببلا را حسین جان

برخیز و کن جمع آوری کشته ها را حسین جان همراه عباس دلاور برادر برادر

ای پیکر عریان بی سر برادر برادر

ای جسم مجروح مطهر برادر برادر

لب تشنه ی در خون شناور برادر برادر

صد پاره گشته پیکر نازنینت برادر                             گیرم در آغوشم ز روی زمینت برادر

شویم ز آب خون از جبینت برادر برادر              داری خبر از حال خواهر برادر برادر

ای پیکر عریان بی سر برادر برادر

ای جسم مجروح مطهر برادر برادر

لب تشنه ی در خون شناور برادر برادر

چون شد که دیگر یار و یار و یاور نداری            فرمانده و سردار لشگر نداری

میر سپه عباس و اکبر نداری                       داغت زده بر قلبم آذر برادر برادر

ای پیکر عریان بی سر برادر برادر

ای جسم مجروح مطهر برادر برادر

لب تشنه ی در خون شناور برادر برادر

پرچم فرار دشت کرببلایی                           خون خدا فرزند خون خدایی

غلطان به خون ای مونس جان چرایی            بر سینه ات بنشسته خنجر برادر برادر

ای پیکر عریان بی سر برادر برادر

ای جسم مجروح مطهر برادر برادر

لب تشنه ی در خون شناور برادر برادر

افتاده در خون از جفا پیکر تو                        ببریده اند انگشت و انگشتر تو

شد خاک گرم کربلا بستر تو                        ای راکب دوش پیمبر برادر برادر

ای پیکر عریان بی سر برادر برادر

ای جسم مجروح مطهر برادر برادر

لب تشنه ی در خون شناور برادر برادر

حسین حسین حسین حسین

شاعر: حاج حبیب الله معلمی



ادامه در :
منبع:
http://abuammar.blogfa.com/category/10





نوع مطلب :
برچسب ها : اشعار حاج حبیب الله معلمی حاج صادق آهنگران،
لینک های مرتبط :


 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.


درباره وبلاگ

امام سید علی
حسینی خامنه ای:

هیئت‌ها نمی توانند سکولار باشند؛


هرکس علاقه‌‌مند به امام حسین(ع) است،

یعنى علاقه‌‌مند به اسلام سیاسى است،

اسلام مجاهد است،

اسلام مقاتله است،

اسلام خون دادن است،

اسلام جان دادن است

و معناى اعتقاد به امام حسین(ع) این است
********************************

... آن نقطه‌‌ى ثقل، احیاى عاشورا، زنده نگه‌‌داشتن عاشورا و عمق‌‌یابى ژرفاى حادثه‌‌ى عاشورا است - چیز بسیار مبارك و مهمّى است.


یك نكته این است كه اصل انتساب هیئت به رزمندگان، یك معناى مهمّى دارد. رزمندگان یعنى كسانى كه در مواجهه‌‌ى با دشمن مجاهدت كردند؛ مجاهدت هم اعمّ از مقاتله است؛ مقاتله یعنى جنگ نظامى، مجاهدت مجموعه‌‌اى از انواع مبارزه‌‌ها است؛ جنگ نظامى، جنگ فكرى، جنگ روحى، جنگ اجتماعى، مجموع اینها اسمش مجاهدت است، مجاهدت شامل همه‌‌ى اینها هم هست. آن كسانى كه اهل مجاهدت در راه خدایند - یكى از خصوصیّات مجاهدت و معناى جهاد این است كه دشمن در مقابل انسان باشد؛ هر تلاشى را جهاد نمیگویند؛ ممكن است كسى یك كار علمى‌‌اى هم بكند [امّا] جهاد نباشد؛ جهاد، آن حركتى است كه در مواجهه‌‌ى با یك خصم، با یك دشمن، انجام میگیرد - و این خصوصیّت را دارند، این روحیّه را دارند، براى همه‌‌ى اجتماعات وجودشان مبارك است؛ چون اجتماعات بشرى خالى از دشمن نیستند - حالا كم یا زیاد؛ یك وقت مثل ما دشمن زیاد دارند، یك وقت هم این قدر دشمن ندارند امّا بالاخره دارند - و اگر چنانچه این جامعه در درون خود یك نیروى مواجه‌‌شونده و مقابله‌‌كننده‌‌اى داشته باشد كه همان مبارزین و رزمندگان و مجاهدین هستند، میتواند احساس امنیّت بكند؛ والّا اگر این را نداشته باشد، مثل بدنى است كه در درون خودش آن گلبول‌‌هاى سفید را كه مثلاً مأمور به مواجهه هستند، نداشته باشد؛ انواع و اقسام بیمارى‌‌ها بر این جامعه ممكن است عارض بشود. اینكه این مجموعه بیایند براى مسئله‌‌ى عاشورا و مسئله‌‌ى عزادارى حسین‌‌بن‌‌على (علیهماالسّلام) تلاش بكنند و كار كنند و آن را گرم و گرامى و زنده بدارند، این خیلى كار مناسب و لازمى است. بنابراین نَفْس این انتساب، یعنى انتساب هیئت عزادارى به رزمندگان، چیز مباركى است، چیز خیلى خوبى است، این را رها نكنید و هر چه میتوانید حفظ كنید و نگه دارید.



نكته‌‌ى دیگر این است كه اسم هیئت در آن تبادر عرفى، [به معنى‌‌] بى‌‌نظمى است؛ میگویند فلانى هیئتى عمل میكند، یعنى بى‌‌نظم عمل میكند. تقریباً میشود گفت شما اوّلین كسانى هستید كه آمدید این مجموعه‌‌اى را كه گویا طبیعتش طبیعت "بى‌‌نظمى" است، تحت نظم درآورید؛ این خیلى چیز خوبى است

.

خب، هیئتى بودن - كه به اصطلاح تعبیرى از بى‌‌نظم بودن است - به‌‌خاطر چیست؟ به‌‌خاطر این است كه وقتى كسى وارد هیئت امام حسین میشود هیچ‌‌كس به او نمیگوید فلان جا بنشین، فلان جا ننشین؛ فلان جور بنشین، فلان جور ننشین؛ كِى بیا، كِى برو؛ كاملاً همه‌‌ى تحرّكات، برخاسته‌‌ى از اراده‌‌ى مردم و خواست خود مردم است كه آن هم ناشى از ایمان آنها است؛ این چیز خیلى خوبى است، این را باید نگه دارید؛ یعنى ارتباط هیئت را به ایمان مردم و عشق مردم، و جاذبه و گیرایى خود هیئت و خود این كانون را براى دلهاى مردم باید نگه دارید، این را باید حفظ كنید، یعنى جورى نشود كه حالت ادارى و مانند اینها پیدا بكند

.

به نظر من مراكز شماها حسینیّه‌‌ها است. شما مركز ادارى نمیخواهید؛ حسینیّه، هیئت، مسجد، مراكز شما اینها است. یعنى اگر آمدیم ما اینجا را وابسته كردیم به یك اداره‌‌اى و یك ساختمانى و طبقه‌‌ى اوّل و طبقه‌‌ى دوّم و صندلى گردان و مانند اینها، این دیگر هیئت نمیشود؛ میترسم اشكال پیدا بكند، نمیگویم قطعاً هیئت نمیشود، امّا به نظرم میرسد كه طبیعت كار هیئت این است كه مردم با عشق و شور و اشك بیایند طرف مجلس امام حسین؛ این است كه اثر میكند؛ این است كه از دلش این انقلاب میجوشد، یا لااقل مزرَع خوبى براى رشد فضائل انقلابى و معارف انقلابى میشود

.

نكته‌‌ى بعد كه خیلى مهم است، همین مسئله‌‌ى تربیت نیروها یا حراست از نیروهاى گوینده و خواننده از خطاها و اشتباهات است؛ این خیلى مهم است. واقعاً یكى از گرفتارى‌‌هاى ما این است؛ حالا اسم مدّاحها بد در رفته، مخصوص مدّاحها نیست، مدّاح و غیر مدّاح ندارد. از كسانى كه در این ماجراى منبر رفتن و از عاشورا خواندن وارد بوده‌‌اند - اعم از مدّاح و منبرى و مانند اینها - مواردى دیده شده كه حرفهاى نامناسبى از اینها صادر شده. یك وقت حالا من و شما نشسته‌‌ایم، یك حرف غلطى هم از دهان بنده مى‌‌آید بیرون، چیزى نیست، [ چون‌‌] دو نفر پهلو هم نشسته‌‌اند، مهم نیست؛ یك وقت نه، ما هزار نفر، ده هزار نفر، گاهى پنجاه هزار نفر مستمع داریم، گاهى این جمعیّت تبدیل میشود به جمعیّتهاى میلیونى به‌‌خاطر انتشار؛ اینجا باید محاسبه بشودكه تأثیر یك حرف غلط و نامناسب بر روى ذهن مخاطب چیست. یك عدّه‌‌اى همان حرف غلط را قبول میكنند، و یك معرفت غلطى پیدا میكنند؛ یك عدّه‌‌اى آن را استنكار میكنند و این استنكار موجب میشود كه از اصل دین زده بشوند؛ بین كسانى و كسانى سرِ این حرف اختلاف مى‌‌افتد؛ ببینید، از چند جهت مجارى فساد به‌‌وجود مى‌‌آید براى یك حرف غلطى كه یك نفر میزند. از قدیم دیده بودیم ما - مخصوص حالا نیست؛ از بچّگى میرفتیم روضه و پاى منبر - گاهى روضه‌‌خوان‌‌ها روضه‌‌هایى میخواندند كه معلوم بود غلط است، معلوم بود خلاف است، امّا میخواندند؛ براى اینكه حالا چهارنفر مستمع دلشان بسوزد و گریه كنند. مگر به هر قیمتى باید این كار را كرد؟ حادثه را بیان كنید؛ با هنرمندى بیان كنند تا مردم دلشان شیفته بشود و منقلب بشود، نه اینكه خلاف بگویند. حالاها هم میشنوم، منبرى یا مدّاح سر منبر خطاب به امیرالمؤمنین میكند و میگوید آقا هرچه دارى از امام حسین دارى! شما فكرش را بكنید! این چه حرفى است و این چه مُهمل‌‌گویى‌‌اى است كه كسى این‌‌جور درباره‌‌ى امیرالمؤمنین حرف بزند؟ امام حسین هرچه دارد از امیرالمؤمنین دارد، امام حسین هرچه دارد از پیغمبر دارد؛ چرا نمیفهمند این معانى و این مسائل را؟ آن‌‌وقت ادّعا هم دارند، هرچه هم به دهنشان بیاید میگویند؛ یعنى اینها را خیلى باید به‌‌نظر من بزرگ بشمُریم.

یك نكته هم همین مطلبى است كه آقاى نجات اشاره كردند كه درست هم هست. هیئتها نمیتوانند سكولار باشند؛ هیئتِ امام حسینِ سكولار ما نداریم! هركس علاقه‌‌مند به امام حسین است، یعنى علاقه‌‌مند به اسلام سیاسى است، اسلام مجاهد است، اسلام مقاتله است، اسلام خون دادن است، اسلام جان دادن است؛ معناى اعتقاد به امام حسین این است. اینكه آدم در یك مجلس روضه یا هیئت عزادارى مراقب باشد كه نبادا وارد مباحث اسلام سیاسى بشود، این غلط است. البتّه معناى این حرف این نیست كه هر حادثه‌‌ى سیاسى در كشور اتّفاق مى‌‌افتد، ما باید حتماً در مجلس روضه آن را با یك گرایش خاصّى - حالا یا این طرف، یا آن طرف - بیان كنیم و احیاناً با یك چیزهایى هم همراه باشد؛ نه، امّا فكر انقلاب، فكر اسلام، خطّ مباركى كه امام (رضوان الله علیه) در این مملكت ترسیم كردند و باقى گذاشتند، اینها بایستى در مجموعه‌‌ها و مانند اینها حضور داشته باشد

.

به هر حال كار كارِ بزرگى است، كار مهمّى است؛ و شایسته‌‌ترین مجموعه‌‌هایى كه میتوانند براى امام حسین عزادارى كنند، واقعاً همین مجاهدین فى‌‌سبیل‌‌الله‌‌اند، همین رزمندگانند، همین جوانها هستند؛ و شما این را قدر بدانید و این را هدایت كنید؛ هدایت كنید. این میتواند یك چشمه‌‌ى خورشید و چشمه‌‌ى نورى باشد براى اِشعاع در مغزها و در فكرها و در دلهاى مخاطبین كه بتواند اینها را از لحاظ معارف اسلامى و معارف دینى بالا ببرد

.

چقدر خوب است كه در محافل هیئتها، به مسئله‌‌ى قرآن - قرآن‌‌خوانى و معارف قرآنى - اهتمام ورزیده بشود؛ چقدر خوب است كه در این نوحه‌‌خوانى‌‌ها مضامین اسلامى، مضامین انقلابى، مضامین قرآنى گنجانده بشود؛ یك وقت هست كه سینه میزنند و صد بار با تعبیرات مختلف مثلاً میگویند «حسین واى»، خب این یك كارى است امّا هیچ فایده‌‌اى ندارد و هیچ چیزى از «حسین واى» انسان نمیفهمد و یاد نمیگیرد. یك وقت هست كه شما در همین مطلبى كه [عزادار] تكرار میكند و حرفى كه [با آن] سینه میزند، با زبان نوحه و با زبان شعر، یك مسئله‌‌ى روز، یك مسئله‌‌ى انقلابى، یك مسئله‌‌ى اسلامى، یك معرفت قرآنى را میگنجانید؛ او وقتى تكرار میكند، در ذهن او ملكه میشود؛ این خیلى باارزش است، كارى است كه هیچ‌‌كس دیگر غیر از شما نمیتواند این كار را بكند؛ یعنى هیچ رسانه‌‌اى واقعاً قادر نیست كه این‌‌جور معارف الهى را با جسم و جان و فكر و روح و احساس و عقل و مانند اینها آمیخته كند. لذا كار كار مهمّى است، كار بزرگى است و امیدواریم كه ان‌‌شاءالله خداى متعال بهتان توفیق بدهد و شما را مأجور بدارد كه بتوانید به بهترین وجهى ان‌‌شاءالله این كار را پیش ببرید.

والسّلام علیكم و رحمةالله و بركاته‌‌
*****************************
حسین که بود؟
حسین چه کرد؟
نقشی که از او سر زد تو همان کن.

**********
zqz.ir/heyat



مدیر وبلاگ : هیأت عاشقان سالار شهیدان
مطالب اخیر
برچسبها
جستجو

آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :